دوای درد

در سرای تمدن دیروز

ازحضور خرد نشانی نیست

گشته متروک راه ابریشم

ودرآن رد کاروانی نیست

*

بوی دین میرسد زهر سویی

ضجه آرامشم به یغما بُرد

باغ وبُستان سر زمین کهن

در هجوم کلاغها پژمُرد