لقمه‌ی پاک

همدم و هم نفسم مُرغ شباهنگ نشُد

گرهی باز زِ کار من  دلتنگ نشُد

کوک ننمود  فلک ساز دلم را زِ جفا

چه کنم ساز دلی را که خوش آهنگ نشُد

خواستم راز  دل خویش بگویم اما

با من بمان (ترانه)

با من بمان , با من بیا (2)

اینجا دگر, من خسته ام

دل از همه, بُگسسته ام

بيات تُرک

زيرآن سايه‌ی سرو تو لمِيدن دارد
باده‌ی لعل لبان تو چشيدن دارد
پلک برهم بنه و ناز نما نرگس مست
کُنش ناز نگاه تو کشيدن دارد
نغمه‌ی بلبل مستی که به هنگام بهار
شرح دلدادگيت لطف شنيدن دارد
مُرغک  دل به لب بام تو آرام گرفت
به طلب آمده ,کی ميل پريدن دارد
چشم رُخسار ترا ديد و به لب واژه شکفت
بوسه ها از رُخ زيبای تو چيدن دارد
مثل ِموسيقی ِشوری ، که بيات ِتُرکش
دل «سينا» زِکفش بُرده وديدن دارد

رحیم سینایی5 شهریور 1396