سه‌شنبه، آذر ۰۶، ۱۳۹۷

يک دلخوشي کوته

می‌خوانمت ای ساقی برخیز و  شرابم ده
تا وارَهم از غمها  آن حال خرابم ده
ای مطرب روح افزا بازآ تو به جمع ما
چنگم چو خروش آمد پاسخ به رُبابم ده
من تشنه‌ی‌ مَقهورم حیران به کویر عُمر
یک دلخوشی کوته با نقش سرابم ده
ای چرخ عنایت کن  با ما به ازینها باش
تا کام برم ازعُمر فرصت به شبابم ده
ای دولت فروردین عُریان به زمستانم
با باد صبا باز آ سبزینه حجابم ده
با دُرّ ِدری گویم دلبسته‌ی  ایرانم
تا باز شناسم خود شهنامه کتابم ده
در تیره شب یلدا چشمم به سپهر تو
یادی بنما از ما نوری ز شهابم ده
ای ماه دل افروزم بی تو به تب و سوزم
یک وعده دیداری خارج ز حسابم ده
آن یار فریبا رو  فرموده  به «سینا» گو
در پاسخ این پیغام با شعر جوابم ده
رحیم سینایی 30 آبان 1397

جمعه، آذر ۰۲، ۱۳۹۷

شهد ناب

عسلم شهد ناب می‌مانی
سُکر کهنه شراب می‌مانی
در تمام رگم شدی جاری
به تنم التهاب می‌مانی
در شب بی ستاره‌ی قلبم
چون فروغ شهاب می‌مانی
پُر شد ازتو تمام رویایم
لطف شیرین خواب می‌مانی
عاشقم کرده‌ای ؟ نمی‌دانم
سختی انتخاب می‌مانی
رونق بوستان جمال تو شد
در تن گل گلاب می‌مانی
تو خدای دل مني گل سرخ
تا به کی در حجاب می‌مانی
بر لب خُشک و تشنه‌ي « سینا»
لذّت روح آب می‌مانی
رحیم سینایی 2 آذر1387

پنجشنبه، آذر ۰۱، ۱۳۹۷

يک دلخوشي کوته

می خوانمت ای ساقی برخیز و  شرابم ده
تا وارَهم از غمها  آن حال خرابم ده
ای مطرب روح افزا بازآ تو به جمع ما
چنگم چو خروش آمد پاسخ به ربابم ده
من تشنه‌ی‌ مقهورم حیران به کویر عُمر
یک دلخوشی کوته با نقش سرابم ده
ای چرخ عنایت کن  با ما به ازینها باش
تا کام برم ازعُمر فرصت به شبابم ده
ای دولت فروردین عُریان به زمستانم
با باد صبا باز آ سبزینه حجابم ده
با دُرّ ِدری گویم دلبسته‌ی  ایرانم
تا باز شناسم خود شهنامه کتابم ده
در تیره شب یلدا چشمم به سپهر تو
یادی بنما از ما نوری ز شهابم ده
ای ماه دل افروزم بی تو به تب و سوزم
یک وعده دیداری خارج ز حسابم ده
آن یار فریبا رو  فرموده  به «سینا» گو
در پاسخ این پیغام با شعر جوابم ده
رحیم سینایی 30 آبان 1397

جمعه، آبان ۱۸، ۱۳۹۷

بهار آشنايي

مرا در خلوت ساحل تو زیبا رو صدا کردی
ندانستی که در جانم چه غوغایی به پا کردی
نسیمی می‌وزید و موی را بر چهره ات می‌ریخت
به انگشتان گهی مو پس زدی گاهی رها کردی
نگاه از کعبه بگرفتم به محراب تو رو کردم
در آن خلوت ترا دیدم که بر من اقتدا کردی
کنارم بودی و هُرم تنت جان مرا می‌سوخت
شراب بوسه‌ات می‌خواستم, اما حیا کردی
بهار آشنایی من و تو زود شد پاییز
مرا در غم نشاندی , راهت از راهم جدا کردی
نمی دانم چه پیش آمد که از من روی گرداندی
زمانه آگهت سازد که در حقّم خطا کردی
خودم را ظاهرا فرزانه می پنداشتم , اما
مرا با باطن  «سینا»ی مجنون آشنا کردی
رحیم سینایی 14 تیر 1397

دوشنبه، آبان ۱۴، ۱۳۹۷

غروب خاطره انگيز

دیری گذشته است
از آن غروب ِسرد زمستان ,کنار رود
از آن زمان که پرتو خورشید نیمه جان
از گونه‌های سرخ تو آرام می‌پرید
از لحظه‌ای که عشق من وتو شکفته شد
در ساحل امید
در آن غروب خاطره انگیز فصل سرد
یاد آیدم که دیده‌ی تو سوی آب بود
من باورم نبود کنارت نشسته‌ام
گویی تمام قصه‌ی ما مثل خواب بود
در گوش من سرود دل آویز رود خواند
توصیف های دلکش اندام ناز تو
زآن لحظه تاکنون به دل من نشسته است
افسون چشم و خنده‌ی پُر رمز و راز تو
دیری گذشته است وتو رفتی و من هنوز
درهرزمان که نام تو می‌آیدم به لب
با توسن خیال
تا آن غروب خاطره انگیز فصل سرد
تا روزهای شور جوانی سفر کنم
آنگه زِحسرتی که نهادی تو بر دلم
آه از سرای سینه‌ی پُردرد درکنم
رحیم سینایی 18 خرداد 1397

جمعه، آبان ۱۱، ۱۳۹۷

دختر آرزوی دور ودراز

لحظه ام با خیال تو شیرین
گرچه آن صورت فریبایت
دور از منظر نگاه من است
لیکن آن صوت پُر زِناز صدات
دلنشین نغمه در پگاه من است
عکس تو در خیال می آرم
چشمهای  خُمار مست ترا
سینه ی چون بلور و ساعدِ سیم
چین موهای پُر شکست ترا
مثل مهتاب در کویر منی
دختر آرزوی دور ودراز
بلبل مانده در فراق توام
سوری باغ دل بخند و بناز
رحیم سینایی 21 فروردین 1394

دوشنبه، مهر ۲۳، ۱۳۹۷

حال من

چهل سالي دعا کردم شب و روز
بشد هر روز من بدتر ز ديروز
شبی در آسمان نور شهابي
دل تاريک شب را روشنا داد
فروغ آن شهاب تيرگی سو ز
شب ذهن مرا هم کرد چون روز
تو گویي قفل صندوق سوالات
شکست وجمله پيش چشم بگذاشت
زمن پرسيد وا گو که دعايت
اثرهای عيان در حال تو داشت؟
بگو این ورد‌های گاه و بیگاه
کدامين بار از دوش تو برداشت؟
نگاهم در نگاهش خيره ماند و
سکوتي بر لبانم جاودان ماند
ولی او با نگاه نافذ خويش
ز چشمم عمق این درماندگي خواند
مرا فردای دیگر حالتي بود
تمام باورم رنگی دگر داشت
به هر چيزی که چشمم باز کردم
سوال وشک درون خاطرم کاشت
درخت کهنه‌ی تقليد من سوخت
رها شد ذهنم از بند قفس‌ها
عقاب فکر من در اوج پرواز
نظر گاهش جهان بی‌کرانه
زهر گوشه سوالي مي‌زند موج
زهر جا مي‌کشد شکي زبانه
چو مولانا سوالم مانده در ذهن
کجا بودم ؟کجا هستم ؟روانه
کنون من هستم وخيام وحافظ
دمی خوش کرده‌ام دور از فسانه
دل« سینا» ندارد شوق ومیلی
به اوراد و دعا‌های شــبانه
رحیم سینایی 19 مهر 1397

سه‌شنبه، مهر ۱۷، ۱۳۹۷

طالب آزادی

واژه کم آورده‌ام ,وصف تو مقدور نیست
خواجه انالحق مگو ,شأن تو منصور نیست
تا رُخ تو جلوه کرد ,ماه خجالت کشید
باردگر رُخ نما ,دیده‌ی ما شور نیست
کِلکِ خدا نقش زد ,تاکه نهایت شوی
از قلم ساحرش ,سحرگری دور نیست
نرگس شهلا کشید ,چشم ترا آفرید
شأن تو پایین تر از, مرتبه‌ی حور نیست
هر صنم خوب رو ,دلبرجانان نشد
چهره و کردار خوش ,نزد همه جور نیست
قافله سالار من ,ره به کویرم نمود
در شب گمراهیم ,هیچ طرف نور نیست
طالب آزادی است ,گر دل«سینا» چه سود
مرغ درون قفس ,صاحب دستور نیست
رحیم سینایی  1 فروردین 1396

دوشنبه، مهر ۱۶، ۱۳۹۷

نغمه‌ی ماهور

تار دل ناکوک که مِضراب ندارد
شهناز دل افسرده که ارعاب ندارد
با سوز دل آهنگ همایون بنوازم
هرچند که چشمان ترم آب ندارد
هر گوشه و دستگاه برایم بنوازی
شادم نکند گر غزلی ناب ندارد
آنگونه فریباست رُخ چون قمر تو
که چشم به مشاطه وسُرخاب ندارد
من آتش عشق تو دمیدم به تن نی
این خشک تهی جان شده هم تاب ندارد
شد رهگذری مَحو من و سوز دَم نی
زآن لحظه پریشان شده وخواب ندارد
«سینا» غم دل را ببرد نغمه‌ی ماهور
دراین شب پاینده که مهتاب ندارد.
رحیم سینایی 15 مهر 1397
شهناز نوازنده برجسته تار , همايون غمگين‌ترين و ماهور شادترين دستگاه موسيقي ايراني است.

شنبه، مهر ۱۴، ۱۳۹۷

بهارآشنايي

مرا در خلوت ساحل تو زیبا رو صدا کردی
ندانستی که در جانم چه غوغایی به پا کردی
نسیمی می‌وزید و موی را بر چهره ات می‌ریخت
به انگشتان گهی مو پس زدی گاهی رها کردی
نگاه از کعبه بگرفتم به محراب تو رو کردم
در آن خلوت ترا دیدم که بر من اقتدا کردی
کنارم بودی و هُرم تنت جان مرا می‌سوخت
شراب بوسه‌ات می‌خواستم اما حیا کردی
بهار آشنایی من و تو زود شد پاییز
مرا در غم نشاندی راهت از راهم جدا کردی
نمی دانم چه پیش آمد که از من روی گرداندی
زمانه آگهت سازد که در حقّم خطا کردی
خودم را ظاهرا فرزانه می پنداشتم اما
مرا با باطن  «سینا»ی مجنون آشنا کردی
رحیم سینایی 14 تیر 1397

جمعه، شهریور ۳۰، ۱۳۹۷

حُسن ناب

بهر لب تشنه آب می‌مانی
راحت روح خواب می‌مانی
ای که شیرینی وچنان عسلی
بهترین انتخاب می‌مانی
در خیالم نیامده رفتی
درکویرم سراب می‌مانی
ظرف واژه برای تو تنگ است
مبحث یک کتاب می‌مانی
من کجا وصف تو توانم کرد
جامع حُسن ناب می‌مانی
ای عزیزی که دور از چشمی
تا به کی در حجاب می‌مانی
نام تو کام من مُعطّر کرد
بهر« سینا» گلاب می‌مانی
رحیم سینایی  23 فروردين 1388


 

سه‌شنبه، شهریور ۲۰، ۱۳۹۷

آهوی ناز

مهربان اختر رویایی من
نادره‌ای
هیچکس مثل تو نیست
تو چنان شفافی
وچنان با احساس
وچنان بی پروا
که به هنگامه‌ی ابراز محبت بر دوست
شرم را می‌سوزی
مثل گُل می‌شکُفی
 مثل باران بهار
 پُر صدا می‌باری
گرمی یاس تنت آتش سوزان به تن ققنوس است
که جوانی وحیات
می‌تراود از آن
همچو دریایِ پُر امواج شوی
بیقراری صفت شاخص توست
چون صبا عقده گُشا می‌گردی
سرزمین تو کجاست ؟
آهوی ناز کدامین دشتی
که من افسون تو و طرز نگاهت شده‌ام
رحیم سینایی 13 دیماه 1387

چهارشنبه، مرداد ۱۷، ۱۳۹۷

آواز تو

از زبانت شنیدم آوازی
که دل نازک مرا افسرد
واژه هایش نشست در جانم
ومرا تا سپهر رؤیا برد
دل سپردم به موج دریا چون
روح من از تبار باران است
حزن ها مانده در دلم دیریست
این سرا مهد سوگواران است
ابرهای دلم که بارانیست
می فشارند اشک بر رخ خاک
آه ای اشکهای دیده ی من
سالها مانده تشنه دختر تاک
عصر ودروان ناگواری هاست
از شکوه قرون  نشانی نیست
نسل درمانده در کلاف خودند
آشنا درد و همزبانی نیست
بوستان های سبز مام وطن
از تب وسوز تشنگی مردند
اسکلت های خشک آنها  را
در تنور ذغال می بردند
نه نشانی زکبک وآهویی
مانده در کوهسار و دامن دشت
همچنان بازفوج صیادان
می زنند گوشه گوشه ها را گشت
مادر پیر گرچه این نسلت
تیشه بر ریشه می زند امروز
دردلم هست نور امیدی
که دگر باره می شوی بهروز
رحیم سینایی 22 شهریور 1395